Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

Παππούς


Χαρακιές στα χέρια,
βαθύ αυλάκι
ανάμεσα στα φρύδια σου, ο μόχθος.
Βαριά, αργοβάδιστα
γυρίζανε τα ζωντανά
στο βράδιασμα,
πίσω εσύ, ξωμάχος,
μ’ ανάρριχο στο κούτελο
κάποιο λερό μαντήλι
εβάδιζες γερτός,
 στεγνή, αμίλητη φιγούρα
στο τελευταίο φως…!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...