Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011

ΒΡΟΧΗ..

Τι όμορφο πού ’ναι στ’ αλήθεια
μες τη ζωή μας την ρηχή
χαράς γλυκοπετάγματα στα στήθια
να φέρνει η πρώτη η βροχή.

Γιατί μες τη βροχή είσαι Εσύ,
η ίδια η βροχή είσαι Εσύ .
σταγόνα τη σταγόνα μουρμουρίζει
κι αλλοτινά σου λόγια μου θυμίζει.

Το σώμα ξεδιπλώνω και τ’ απλώνω,
μαζί με τη ψυχή μου, να βραχούνε.
μες τη .βροχή κι εγώ μαζί, δακρύζω και βουρκώνω
και αναφιλητά χαράς κι αγάπης αντηχούνε

Γλυκιά  βροχή, που τόσο σε ποθούσα,
μη σταματάς το ολόδροσο τραγούδι.
το ξέρεις πως περίμενα και σε αναζητούσα
χαρά ν’ απλώσει στην ψυχή ν’ ανθίσει σαν λουλούδι!...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...