Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011

ΚΑΘ' ΟΔΟΝ...

Οι δρόμοι μου ξεμάκρυναν
κι αλάργα με τραβούν
όσα στη μέση μ’ άφηναν
τώρα μ’ ακολουθούν.

Μα ’γώ δεν περιμένω
όλο μπροστά πηγαίνω
κι είναι ο δρόμος μακρυνός
κι εγώ ένας προσωρινός
διαβάτης που οδεύει
και τη ζωή ξοδεύει.

Βιάζομαι να προλάβω
μα δεν γνωρίζω τί
κονταίνει η ζωή μου
και μένει το Γιατί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...