Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Ίδιον..Ερώτημα

Λές νά ’μαι εγώ,- Λές νά’μαι εσύ,
λές νά ’μαι κάποιος άλλος;
Και δεν γνωρίζω πού τηρώ, πού ομιλώ,
πού περπατώ, πού οδηγώ, πού θα βρεθώ,
μικρός ’μαι γιά μεγάλος;
Αν είμαι εγώ δεν πάει μου
αν είμαι εσύ δεν πρέπει
άλλος θα είμαι ευτυχώς
και δεν γνωρίζω πού και πώς.
Κι’ αν είμαι άλλος δυστυχώς
που δεν γνωρίζω πού μιλώ, πού οδηγώ,
πού περπατώ, πού γνέφω και πού βλέπω;
Λές νά ’μαι θεατρίνος,
εις το εγώ κι εκείνος;
Μήπως το θέν’ οι εποχές
να ζώ και νά ’μαι δυστυχές
πλάσμα της κοινωνίας,
της ανισορροπίας, της διαμαρτυρίας
και της από ανέκαθεν, του κόσμου αμαρτίας;
Αν είμαι έτσι δέξου με κόσμε γιατί σου πρέπει
διπρόσωπή ‘ναι η ανθρωπιά στης ζήσης τον καθρέπτη.
Δυστυχώς…
Δυστυχισμένοι…!
Αυτοί που δείχνουμε δεν είμαστε
Είμαστε για… να μην είμαστε
Είδωλα – είδωλα – είδωλα…!

(Γκρεμίστε πιά τα είδωλα
και πρώτο το δικό μου
μήπως μες τα συντρίμμια μου
θα βρω τον εαυτό μου…!)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...