Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

ΓΙΑΤΙ...;

Ελύγισε ανήμπορο στο χώμα το παιδί
και κάρφωσε το βλέμμα του περίλυπο στη γη
στήριγμα ψάχνει στον καιρό σαν το μικρό δεντρί
που έγειρε στο φύσημα τ’ ανέμου μιά αυγή.

Χαμοτηρά το βλέμμα του και βολοδέρνει η σκέψη
γυρεύοντας να βρεί Θεό να τον παρακαλέσει
αυτή που τού δωσε ζωή ο ίδιος να στερέψει
σ’ ανθρώπου ανελέητου τα χέρια να μη πέσει.

Πέφτει στο χώμα το κορμί κι ο πόνος τ’ αργολιώνει
και βασιλεύει τ’ όνειρο πριχού να ανατείλει
σκόρπιες ελπίδες και χαρές η ανθρωπιά σκοτώνει
και αργοσβήνει η ζωή μ’ ένα ΓΙΑΤΙ στα χείλη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...