Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

ΟΡΑΜΑ

Βλέπω το πρόσωπό σου…
και τη ζωή αλλιώτικη στο βλέμμα σου διαβάζω
μικρό παιδί που με κοιτάς
απο μακρά σε σκέφτομαι κι απο κοντά σπουδάζω
τα τόσα που περνάς.

Τα μάτια σου μιά φλόγα π’ αργοσβήνει
και χάνεις της ζωής τη ζεστασιά
’κεί που το φως βασίλευε σκοτάδι θ’ απομείνει
δυό ήλιοι που τους σκέπασε η κοσμοσυννεφιά.

Τα χείλη σου ξερά και διψασμένα
μάταια περιμένουν τη δροσιά
χολή και όξος τά ’χουνε σαν του Χριστού βρεγμένα
μέχρι τα σήμερα κρατά η παλιοανθρωπιά. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...